Ο Μπάρι και οι ντισκο-σκώληκες


Πρωτότυπος τίτλος: DISCO ORMENE / SUNSHINE BARRY & THE DISCO WORMS

4bc9491a017a3c57fe01fea4

Έτος: 2008
Διάρκεια: 79 λεπτά
Χώρα: Denmark

Δεν είναι εύκολο να είσαι ο Μπάρι. Σαν σκουλήκι άλλωστε δεν εμπνέει σεβασμό. Βρίσκεται στον πάτο της τροφικής αλυσίδας. Και έχει την πιο βαρετή δουλειά σε ένα εργοστάσιο λιπασμάτων. Με άλλα λόγια, ο Μπάρι ζει μια μονότονη ζωή στα σκοτεινά. Όμως μια μέρα, έρχονται τα πάνω κάτω και συνειδητοποιεί το πεπρωμένο του: Θα γίνει ο τραγουδιστής του μεγαλύτερου συγκροτήματος ντίσκο στον κόσμο, που θα ονομάζεται “Ο Μπάρι και οι Ντισκο-σκώληκες”! Βέβαια, δεν έχει ρυθμό, δεν έχει χέρια και δεν έχει… συγκρότημα. Μικρό το κακό. Η δόξα τον περιμένει!

 

Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

Ένα ξέφρενο… μιούζικαλ κινουμένων σχεδίων, που θα φέρει… «πυρετό στο σκουληκόβραδο»!

Δεν είναι εύκολο να είσαι ο Μπάρι. Σαν σκουλήκι άλλωστε δεν εμπνέει σεβασμό. Βρίσκεται στον πάτο της τροφικής αλυσίδας. Και έχει την πιο βαρετή δουλειά σε ένα εργοστάσιο λιπασμάτων. Με άλλα λόγια, ο Μπάρι ζει μια μονότονη ζωή στα σκοτεινά. Όμως μια μέρα, έρχονται τα πάνω κάτω και συνειδητοποιεί το πεπρωμένο του: Θα γίνει ο τραγουδιστής του μεγαλύτερου συγκροτήματος ντίσκο στον κόσμο, που θα ονομάζεται “Ο Μπάρι και οι Ντισκο-σκώληκες”! Βέβαια, δεν έχει ρυθμό, δεν έχει χέρια και δεν έχει… συγκρότημα. Μικρό το κακό. Η δόξα τον περιμένει!
Ο Σκηνοθέτης
Ο Τόμας Μπορς Νίλσεν γεννήθηκε το 1963 στη Δανία. Σπούδασε Κινηματογράφο και Media στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Έχει σκηνοθετήσει το θρίλερ επιστημονικής φαντασίας «Webmaster» και την οικογενειακή κωμωδία «Jewel of the Desert». Το «Webmaster» απέσπασε διάφορα βραβεία σε κινηματογραφικά φεστιβάλ της Ρώμης και των Βρυξελλών. Ο Νίλσεν έχει επίσης σκηνοθετήσει αρκετά διαφημιστικά για λογαριασμό των Pepsi, Carlsberg, IKEA, Suzuki. Έχει δουλέψει ως διευθυντής οπτικών εφέ σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες. Υπάρχει γι’ αυτόν η φήμη ότι έχει στην κατοχή του μια από τις μεγαλύτερες συλλογές κόμικς του Spiderman στη Δανία.

Ο Μπάρι και… Όλοι οι Άλλοι

Ο Μπάρι, ο πρωταγωνιστής μας, είναι ένα μικρό σκουληκάκι, γεμάτο φιλοδοξίες και μεγάλες ιδέες. Δεν θέλει να είναι ένα απλό, ταπεινό σκουλήκι. Όχι, είναι γεννημένος για κάτι πιο μεγάλο. Είναι από τους τύπους που ενθουσιάζεται και δεν θα σταματήσει πουθενά, μέχρι να πετύχει τον σκοπό του. Ο Μπάρι τραγουδά τα «Play That Funky Music» και «Blame it on the Boogie».
Η Γκλόρια, η γυναίκα τραγουδίστρια του συγκροτήματος, είναι μια εκκολαπτόμενη Πάρις Χίλτον. Ο Μπάρι «έχει δαγκώσει τη λαμαρίνα» μαζί της, εκείνη όμως ενδιαφέρεται μόνο για τους πλούσιους και διάσημους. Έχει το… κορμί, έχει το στυλ, δεν διαθέτει όμως ΤΗ φωνή! Η Γκλόρια τραγουδά μια unplugged εκδοχή του «I Will Survive».
Ο Τίτο, ο κοντρόχοντρος μπασίστας, λατρεύει το φαγητό και γι’ αυτό… είναι πάντα σε δίαιτα! Ο καλύτερος φίλος του Μπάρι, ανησυχεί συνεχώς για τα πάντα- ιδιαίτερα, για τις… ντισκο-σκανταλιές του Μπάρι!
Η Ντόνα είναι η αρχιεργάτισσα στο εργοστάσιο λιπασμάτων. Όμως η τύχη της τα έφερε έτσι, ώστε να μεγαλώσει δίπλα σε μια ντίσκο, επομένως αναλαμβάνει να βοηθήσει το συγκρότημα να βρει τον ρυθμό του.
Ο Τζίμυ, ο κιθαρίστας, είναι τόσο «πορωμένος» με το heavy metal, ώστε μπερδεύει τους ντίσκο ήχους του συγκροτήματος.
Ο Τόνυ Ντιν είναι ένα ζουζούνι με φωνή-βελούδο και διεφθαρμένο χαρακτήρα. Το τελευταίο πράγμα που θέλει είναι να τον κερδίσει το συγκρότημα των σκουληκιών στον διαγωνισμό τραγουδιού. Βάζει λοιπόν σε εφαρμογή κάθε «βρώμικο» κόλπο, για να είναι αυτός ο νικητής.
Ο Πέτισον είναι ο διευθυντής του εργοστασίου λιπασμάτων. Οι γνώσεις του πηγάζουν από σπουδές «Διοίκησης Επιχειρήσεων για Χαζούς».
Η μαμά του Μπάρι ανησυχεί σε υπερβολικό βάθμο, φτάνοντας στα όρια της υποχονδρίας. Από την άλλη, ο μπαμπάς του είναι ένας πράος και ήρεμος τύπος, όμως ένα καλά κρυμμένο μυστικό του θα σώσει τον Μπάρι στη δύσκολη στιγμή.

Ο Σκηνοθέτης και οι Ντισκο-Σκέψεις του

Κάποιοι άνθρωποι έχουν μια τρέλα με τα μικρά γατάκια, άλλοι με τα κουταβάκια. Εγώ πάλι έχω τρέλα με… τα σκουλήκια. Μην ρωτήσετε γιατί! Η σύζυγός μου πιστεύει ότι μια ρομαντική βραδινή βόλτα μαζί μου στον καθαρό αέρα μετά τη βροχή κατέληξε σε εφιάλτη. Αισθάνομαι τόση λύπη για τα σκουληκάκια που κείτονταν αβοήθητα στην άσφαλτο. Έπρεπε να σταματήσω και να τα μαζέψω ένα- ένα και να τα βοηθήσω να γυρίσουν στο ασφαλές χώμα.
Γι’ αυτόν τον λόγο συνήθως περπατώ μόνος! Ακούω μουσική στο iPod μου, ενώ περισυλλέγω σκουλήκια. Ένα βράδυ άκουγα το «Play That Funky Music, White Boy». Το σκουλήκι στο χέρι μου άρχισε να κινείται. Και αυτές οι λέξεις βγήκαν απλά από το στόμα μου: «Ουάου! Ένας ντισκο-σκώληκας!» Τότε μου ήρθε η ιδέα: ένα νεαρό σκουλήκι έχει βαρεθεί να βρίσκεται στον πάτο της τροφικής αλυσίδας. Αποφασίζει να ξεφύγει από αυτή τη μίζερη ζωή σχηματίζοντας τη μεγαλύτερη ντίσκο μπάντα του κόσμου. Βέβαια αυτή η ιδέα ήταν πολύ χαζή, για να την πάρει κάποιος στα σοβαρά. Κάθε φορά που μιλούσα σε κάποιον γι’ αυτό, γελούσε. Για να τους αποδείξω λοιπόν ότι κάνουν λάθος, έκατσα μαζί με τον σεναριογράφο και ετοιμάσαμε ένα σενάριο, που θα έκανε μια ταινία του Μπέργκμαν να μοιάζει με… sitcom.
Όμως ο κόσμος που διάβαζε το σενάριο, συνέχισε να γελά. Και προτού το καταλάβω, είχα ετοιμάσει μια ταινία κινουμένων σχεδίων για τον Μπάρι και την παρέα του.
Ώσπου ανακαλύψαμε με τον παραγωγό ότι είναι δέκα φορές πιο δύσκολο να σχεδιάσεις ένα σκουλήκι. Πώς κάνεις ένα σκουλήκι να χορεύει όπως ο Τραβόλτα; Ε, λοιπόν οι animators δούλεψαν πραγματικά πολύ σκληρά, χωρίς να μπορώ να σας πω πώς τα κατάφεραν. Σε όλη όμως την ταινία βλέπουμε σκουλήκια να χορεύουν και να τραγουδούν, ενώ ένα παίζει και κιθάρα… χωρίς καν χέρια!