Εννέα

"When our world ended their mission began."



Πρωτότυπος τίτλος: 9 - nine

4c56a8275e73d63a7100014c

Έτος: 2009
Διάρκεια: 79 λεπτά
Βαθμολογία: 7.8 / 10
Χώρα: United States of America

Κόστος: 30000000

Η μικρή κουρελιασμένη πάνινη κούκλα 9 ζωντανεύει, αλλά βρίσκεται σε έναν κατεστραμμένο κόσμο, όπου όλοι οι άνθρωποι έχουν εξαφανιστεί. Ο 9 ανακαλύπτει κατά τύχη μια μικρή κοινωνία όμοιών του, που λειτουργεί σαν κρυψώνα από τρομακτικές μηχανές. Πείθει τους υπόλοιπους πως η μόνη ελπίδα επιβίωσης είναι να σταματήσουν να κρύβονται και να προσπαθήσουν να ανακαλύψουν τον λόγο για τον οποίο οι μηχανές θέλουν να τους καταστρέψουν. Ο 9 είναι ένας απίθανος ήρωας, που ανακαλύπτει πως μια ομάδα από μικροσκοπικούς πολεμιστές μπορεί να είναι η τελευταία ελπίδα για την ανθρωπότητα.

 

Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

Ο υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθέτης Σέιν Άκερ συνεργάζεται με δύο οραματιστές της κινηματογραφικής βιομηχανίας, τον Τιμ Μπάρτον (“Batman”) και τον Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ (“Wanted”), σε μια εντυπωσιακή και στιλιζαρισμένη ταινία κινουμένων σχεδίων. Τις φωνές τους δανείζουν οι Ελάιζα Γουντ (Τριλογία “Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών”), Τζένιφερ Κόνελι (“Ματωμένο Διαμάντι”) και Τζον Σ. Ράιλι (“Σικάγο”).

Ο Σκηνοθέτης

Ο Σέιν Άκερ γεννήθηκε στο Ιλινόις και μεγάλωσε κατά μήκος της Ανατολικής Ακτής. Έχει αποφοιτήσει από το UCLA με δύο πτυχία Masters, ένα στην Αρχιτεκτονική το 2000 και ένα στο Animation το 2004. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έγραψε, σκηνοθέτησε και σχεδίασε τις ταινίες μικρού μήκους “The Hangnail” και “The Astounding Talents of Mr. Grenade”, ενώ εργαζόταν επίσης ως animator στην ταινία “Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά” του Πίτερ Τζάκσον.

Έγραψε, σκηνοθέτησε και σχεδίασε την 11λεπτη ταινία “9”, την οποία ολοκλήρωσε το 2004 και την παρέδωσε στο UCLA ως πτυχιακή. Το “9” προβλήθηκε σε διάφορα κινηματογραφικά φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, ανάμεσα στα οποία και το Sundance, κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Κινουμένου Σχεδίου στο Comic-Con το 2005 και, το 2006, απέσπασε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Κινουμένου Σχεδίου Μικρού Μήκους. Η κινηματογραφική διασκευή του “9” είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί ο Άκερ.

Λίγα Λόγια για την Παραγωγή

“Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα” λέει ο σκηνοθέτης Σέιν Άκερ για την σπάνια ευκαιρία που του δόθηκε, να επεκτείνει την ταινία μικρού μήκους “9” σε μια κινηματογραφική ταινία μεγάλου μήκους. “Είχα ερωτευτεί τον κόσμο αυτό και τους χαρακτήρες, το κεφάλι μου ήταν γεμάτο με ιδέες ως προς το τι θα ήθελα να δείξω περισσότερο από το περιβάλλον αυτό και από τους χαρακτήρες, καθώς αυτοί ανακαλύπτουν τον κόσμο και τους ίδιους τους τους εαυτούς.”

Στο τέλος του προηγούμενου αιώνα, “είχα την ιδέα για τον χαρακτήρα του #9, ενός αθώου που ρισκάρει τη ζωή του για τη φυλή του και χρησιμοποιεί το μυαλό του, αντί για δύναμη, για να σκοτώσει ένα κτήνος” θυμάται ο σκηνοθέτης.“Ήθελα να τον παρουσιάσω χωρίς διάλογο. Με αυτόν τον τρόπο, η ταινία μικρού μήκους θα μπορούσε να έχει παγκόσμια εμβέλεια, ενώ θα προκαλούσε το κοινό να ενώσει τα κομμάτια του παζλ και να κατανοήσει το σύνολο. Πίστευα πως αυτό θα είναι μια απολαυστική κινηματογραφική εμπειρία, ειδικά στην μορφή κινουμένων σχεδίων.”

“Το στυλ της ταινίας μικρού μήκους ήταν επηρεασμένο από τη δουλειά μερικών από τους σπουδαιότερους stop-motion animators. Βασικά, το αρχικό μου όραμα για την ταινία μικρού μήκους ήταν ως stop-motion.” Τον καιρό εκείνο όμως, ο Άκερ ήταν ακόμα φοιτητής στο UCLA και ολοκλήρωνε το Masters στην Αρχιτεκτονική ενώ ετοιμαζόταν για να ξεκινήσει το Masters στο Animation, με την ταινία μικρού μήκους ως την πτυχιακή του. “Μάθαινα πράττοντας και έπραττα καθώς μάθαινα, οπότε μια παραγωγή stop-motion με τον προϋπολογισμό φοιτητή θα ήταν απαγορευτική” εξηγεί ο Άκερ. “Αυτό όμως με έβαλε σε σκέψεις: “Τι μπορώ να χρησιμοποιήσω για τη δημιουργία των χαρακτήρων; Γιατί όχι πράγματα που υπάρχουν γύρω μου; Μικρά άχρηστα αντικείμενα και διάφορα κομμάτια υλικών.” Φανταζόμουν μια φυλή νομαδικών πλασμάτων, που θα κουβαλούσαν τα υπάρχοντά τους μέσα στα ίδια τους τα σώματα. Συνειδητοποίησα πως ο κόσμος τους πρέπει να έχει μια συγκεκριμένη ιδιοσυστασία, με συντρίμμια του παρελθόντος και νέες μορφές ζωής που αναδύονται μέσα από αυτά. Για το γραφικό αυτό σκηνικό με ενέπνευσαν φωτογραφίες από Ευρωπαϊκές πόλεις, οι οποίες είχαν καταστραφεί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και σκίτσα του Ζντζίσλο Μπεξίνσκι.”

Για την ολοκλήρωση της ταινίας μικρού μήκους χρειάστηκαν 4½ χρόνια. “Έκανα διάφορες άλλες δουλειές παράλληλα για να μπορώ να βγάλω τα προς το ζην” θυμάται ο σκηνοθέτης. “Ταξίδεψα στην Νέα Ζηλανδία όπου δούλευα για έξι μήνες στην ταινία “Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά”. Αυτή ήταν μια εκπληκτική εμπειρία, από την οποία έμαθα πολλά, κάτι σαν “animation boot camp”.”

Έχοντας συντελέσει πλέον στη δημιουργία μιας κλασικής ταινίας, το δέσιμο του Άκερ με τους χαρακτήρες και την ιστορία έγινε ακόμα πιο έντονο. “Η φυλή του #9 είναι μια παραβολή για την εξέλιξη της ανθρωπότητας – κατέχει τη δύναμη της προσαρμοστικότητας και της εφευρετικότητας” αναφέρει ο Άκερ. “Εν αντιθέσει, το κτήνος που τους καταδιώκει είναι κυνηγός, αποτελείται από κόκαλα και κομμάτια κατεστραμμένων μηχανημάτων. Επιθυμεί όμως να αφομοιωθεί και για τον λόγο αυτό κλέβει τις ψυχές αυτών των πλασμάτων. Τα δύο αυτά είδη ενώνει ένα φυλακτό, που το φαντάστηκα ως ένα κομμάτι αρχαίας τεχνολογίας, το οποίο έχει απομείνει από την εποχή των ανθρώπων πάνω στη γη. Ένα δοχείο που αρπάζει και αιχμαλωτίζει την ψυχή ενός ατόμου, το φυλακτό είναι χωρισμένο στα δύο, το ένα μισό έχει πέσει στα χέρια του κτήνους, ενώ το άλλο μισό είναι στην κατοχή της φυλής.”

Το 11λεπτο “9” ολοκληρώθηκε στα μέσα του 2004 και εντυπωσίασε τους θεατές με τους συγκλονιστικούς χαρακτήρες, τις ιδέες επιστημονικής φαντασίας που αποτελούν θέματα συζήτησης, καθώς και τις καταιγιστικές σκηνές καταδίωξης. Από το ένα φεστιβάλ στο άλλο, ο Άκερ συνέλλεγε βραβεία για το “9”.“Υπήρχε και ένας συναισθηματικός πυρήνας” θυμάται ο σκηνοθέτης. “Με εξέπληττε το πόσο συχνά με προσέγγιζαν γυναίκες ή κορίτσια, μετά από κάποια προβολή, οι οποίες είχαν επενδύσει συναισθηματικά στον χαρακτήρα του #9.”

Ως σκηνοθέτης της ταινίας μικρού μήκους, ο Σέιν Άκερ απέσπασε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερο Κινούμενο Σχέδιο Μικρού Μήκους, έχοντας ήδη κερδίσει το Χρυσό Μετάλλιο (το σημαντικότερο βραβείο) στα Student Academy Awards. “Μια υποψηφιότητα για Όσκαρ σου αλλάζει τη ζωή!” λέει ο Άκερ. “Δεν είχα ιδέα πως το κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους θα μπορούσε να φτάσει τόσο ψηλά. Ένιωσα ευλογημένος και τιμημένος. Μου άνοιξε πόρτες και μου έδωσε νέες ευκαιρίες να εκφραστώ ως καλλιτέχνης.”

Ανάμεσα στους πρώτους υποστηρικτές του 11λεπτου “9” – ακόμα και πριν την υποψηφιότητα για Όσκαρ – ήταν οι παραγωγοί Τζιμ Λέμλεϊ και Ντέινα Γκίνσμπεργκ. “Είχα μείνει άφωνη” δηλώνει η Γκίνσμπεργκ. “Είχε μια άχρονη ιδέα και πλούσιους χαρακτήρες, στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις καλύτερες ιστορίες φαντασίας.”
Το χειμώνα του 2005, ο Τζιμ Λέμλεϊ, ως παραγωγός στην ταινία τρόμου “Red Eye”, βρισκόταν στη μέση ενός νυχτερινού γυρίσματος για την ταινία. Μια μέρα, στις 3:00 τα ξημερώματα, αποφάσισε να παρακολουθήσει διάφορες δουλειές που του είχαν στείλει. “Είχα τη βοηθό μου να μου λέει για τουλάχιστον μια εβδομάδα πως πρέπει να δω αυτό το πράγμα που λέγεται”9”” θυμάται ο Λέμλεϊ. “Έβαλα λοιπόν το DVD και έκατσα στο γραφείο μου για να υπογράψω μερικά χαρτιά. Έστρεψα το βλέμμα μου προς την οθόνη και, μέχρι το τέλος, το σαγόνι μου είχε βρεθεί στο πάτωμα. Το παρακολούθησα ξανά και ξανά. Ο Σέιν μετέδιδε ανθρωπιά μέσα από πλάσματα τα οποία δεν ήταν καν ανθρώπινα. Τρεις μέρες μετά, είχα μια συνάντηση με τον Σέιν. Τον ρώτησα από που προέρχεται ο κόσμος που δημιούργησε και εκείνος άρχισε να μου περιγράφει την μυθολογία. Μέσα στην ίδια εβδομάδα, χρηματοδοτούσα, από την ίδια μου την τσέπη, την ανάπτυξη του “9” σε κινηματογραφική ταινία κινουμένων σχεδίων.”

Δύο από τους μεγαλύτερους οραματιστές σκηνοθέτες ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον Λέμλεϊ για την παραγωγή του “9”. “Το κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους ήταν ανάμεσα στα πιο συγκλονιστικά 11 λεπτά φιλμ που έχω δει ποτέ” αναφέρει ο Τιμ Μπάρτον. “Η σύλληψη της ιδέας του Σέιν ήταν και είναι ένα εκπληκτικά λεπτομερές σύμπαν, που μαγνητίζει τον θεατή ως θέαμα αλλά και συναισθηματικά.”

“Ως θεατής, το κινούμενο σχέδιο του Σέιν με καθήλωσε, οπότε ήθελα να μάθω το τέλος της ιστορίας αλλά και το τι είχε προηγηθεί” προσθέτει ο Τιμούρ Μπεκμπαμπέτοφ. “Ήθελα να βοηθήσω τον Σέιν και να στηρίξω το όραμά του για μια επική και ψηχαγωγική ταινία με νόημα.”

Η σεναριογράφος Πάμελα Πέτλερ, η οποία έχει συνεργαστεί αρκετές φορές με τον Τιμ Μπάρτον, ανέλαβε να δουλέψει με τον Άκερ για να αναπτύξει την ιστορία και τον καμβά του. “Ήμουν σίγουρη πως το κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους θα μπορούσε να γίνει μια ταινία μεγάλου μήκους και μια συναρπαστική περιπέτεια, αφού το animation είναι μια θαυμάσια μορφή τέχνης” δηλώνει η Πέτλερ. “Βασικά, πρόκειται για μια παγκόσμια ιστορία, για έναν κόσμο που δεν ορίζεται φυλετικά. Λαμβάνει χώρα ένας αγώνας, αλλά στην ουσία η ιστορία αφορά την ελπίδα και την αισιοδοξία.”

“Αυτή τη φορά είχαμε την ευκαιρία να εξερευνήσουμε τον κόσμο από την οπτική πλευρά των πλασμάτων αυτών, καθώς και να μάθουμε την ιστορία που έχει προηγηθεί” εξηγεί ο Άκερ. “Δε γίνεται να υπάρχει η ιστορία μετά την Αποκάλυψη, χωρίς την ιστορία πριν την Αποκάλυψη. Η ουσία είναι πως όλοι πίστευαν στο σύνθημα “Το Θαυμαστό Μέλλον Είναι Δικό Μας”, αλλά τελικά όλα πήγαν στραβά. Μπορέσαμε και εμβαθύναμε στους λόγους για τους οποίους ο κόσμος κατέληξε σε αυτή την κατάσταση, τι συνέβη στους ανθρώπους, αλλά και στα μεγάλα αποθέματα ελπίδας. Οι δημιουργίες αυτές πρέπει ουσιαστικά να ψάξουν στο παρελθόν για να διαπιστώσουν ποιοι ακριβώς είναι – γιατί υπάρχουν – και πως μπορούν να προχωρήσουν ξανά. Παρασύρουμε τους θεατές σε έναν φανταστικό κόσμο με πολλές ιδιαιτερότητες, αλλά βιώνουν ένα συναισθηματικό ταξίδι με χαρακτήρες οι οποίοι είναι πολύ ανθρώπινοι όσον αφορά τη συμπεριφορά και το εύρος των συναισθημάτων. ”

“Μία από τις φιλοσοφίες σχεδιασμού – από τον καιρό που έκανα το κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους – ήταν εμπνευσμένη από τον ορισμό του Αριστοτέλη για τις διαφορετικές πλευρές του ανθρώπου” λέει ο σκηνοθέτης. “Οι δημιουργίες αυτές αντιπροσωπεύουν την ανθρωπότητα, με τα ελαττώματά της και όλα της τα στοιχεία γενικά. Αυτό είναι το κλειδί στο μυστήριο της δημιουργίας τους και της προέλευσής τους. Θα έλεγα επίσης πως είναι όλες πλευρές δικές μου. Προσπαθώ να είμαι σαν τον #9 όσον αφορά το να στοχεύω με το μυαλό και την καρδιά προς ένα ιδανικό, ακόμα και όταν το ταξίδι αποτελεί πρόκληση.”

Ο Τζιμ Λέμλεϊ προσέγγισε την συνεργασία του με τον Άκερ “γνωρίζοντας τι θέλει να πετύχει ο Σέιν και δίνοντας του τη δυνατότητα να κάνει ακριβώς αυτό. Είναι σαν να χτίζεις ένα σπίτι ώστε να μπορεί εκείνος να πάει σε ένα οποιοδήποτε δωμάτιο και να δημιουργήσει. Με τον Τιμ και τον Τιμούρ, ο Σέιν μπορούσε να μιλήσει σε ανθρώπους που έχουν βρεθεί στην ίδια κατάσταση, που γνωρίζουν πως είναι να σκηνοθετείς μια επική ταινία φαντασίας. Ακόμα και ενώ σκηνοθετούσε το “Sweeney Todd”, ο Τιμ ήταν πάντα δίπλα του όταν τον χρειαζόταν. Ο Τιμούρ σκηνοθετούσε το “Wanted”, στο οποίο ήμουν επίσης παραγωγός, αλλά ρωτούσε συνέχεια “Πως μπορώ να βοηθήσω τον Σέιν;”.”

“Ο Τιμούρ συνεισέφερε επίσης στις συζητήσεις μας για την αριθμολογία, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα ονόματα – ή τους αριθμούς αν προτιμάτε – των χαρακτήρων” αναφέρει ο Άκερ. “Ο Τιμ διασφάλιζε πως είχα το περιθώριο για δημιουργία που χρειαζόμουν. Μπορούσα να ανταλλάσσω απόψεις όχι με έναν, αλλά με δύο εκπληκτικός σκηνοθέτες, ώστε να μπορέσω να βρω ποιος ήταν ο πυρήνας της ταινίας.”

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία των χαρακτήρων είναι και οι φωνές τους. Ο Σέιν Άκερ ήθελε να βεβαιωθεί πως θα υπήρχε διακριτικότητα στο θέμα των φωνών, πως οι ηθοποιοί θα μιλούσαν ρεαλιστικά και περισσότερο δραματικά. “Σκέφτηκα πως θα έπρεπε να επιλεχθούν ηθοποιοί οι οποίοι θα μοιράζονταν βασικά χαρακτηριστικά με τους χαρακτήρες που υποδύονται, ώστε να χρησιμοποιήσουν την ίδια τους τη φωνή αντί να επινοήσουν μια καινούρια” εξηγεί ο Άκερ.

Για τη φωνή του κεντρικού χαρακτήρα, του #9, ο Άκερ είχε στο μυαλό του τον Ελάιζα Γουντ, πρωταγωνιστή της ταινίας “Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά”, στην οποία είχε δουλέψει πριν χρόνια στην Νέα Ζηλανδία. “Ήξερα πως ήθελα τον Ελάιζα, έναν ηθοποιό που μπορεί να υποδυθεί κάποιον ο οποίος, αν και αφελής, δε φοβάται να ακολουθήσει το ένστικτό του και τελικά βγαίνει νικητής. Ταίριαζε απόλυτα.”

“Με άφησε άφωνο το κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους με το εκπληκτικά όμορφο animation και με το στιλ του, που δεν συναντάς συχνά” λέει ο Γουντ. “Συναντήθηκα με τον Σέιν και κατάλαβα πως έχει ένα πολύ ξεκάθαρο όραμα για το τι θέλει. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον ο ρόλος του #9, διότι πρόκειται για έναν ήρωα που ξεκινά ένα ταξίδι εξερεύνησης και αντιμετωπίζει τον κόσμο με αθωότητα.”

Για το ρόλο του #5, ο Τζον Σ. Ράιλι ήταν η πρώτη επιλογή όλων. “Έχει υποδυθεί πολλούς χαρακτήρες και το κοινό ταυτίζεται πάντα μαζί του διότι δίνει την αίσθηση του ανθρώπου της διπλανής πόρτας” δηλώνει ο Άκερ. “Οι θεατές νιώθουν πως θα μπορούσαν να είναι στη θέση του και πως ακολουθεί την καρδιά του. Η φωνή του Τζον αποπνέει την ίδια ακριβώς αίσθηση.” “Όταν σου δίνεται η ευκαιρία να δουλέψεις απέναντι στον άλλο ηθοποιό, κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης, τότε αυτό είναι που κάνει τη διαφορά – ο Τζον είναι καταπληκτικός, πάντα ήμουν θαυμαστής του” προσθέτει ο Γουντ.

Το ρόλο της #7 ανέλαβε η βραβευμένη με Όσκαρ Τζένιφερ Κόνελι. “Έχω δύο παιδιά” εξηγεί η ηθοποιός. “Παρακολούθησα μαζί τους το κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους και τους φάνηκε ως ότι πιο εντυπωσιακό έχουν δει. Το έβλεπαν ξανά και ξανά, οπότε δε θα μπορούσα να μην συμμετάσχω στο “9”. Οπτικά και σχεδιαστικά το βρήκα συναρπαστικό. Ο Σέιν είχε την καλοσύνη να υπομείνει και να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις μου του τύπου “Πως το φτιάχνεις αυτό; Πως λειτουργεί αυτό;” και, μιας και δεν είχα δανείσει ποτέ τη φωνή μου σε κινούμενο σχέδιο, “Ας μιλήσουμε γι’ αυτό. Σου άρεσε ή όχι;” Με έκανε να νιώσω άνετα.”

Ο Άκερ ήξερε πως για τον #1, τον επιβλητικό και συχνά εκμεταλλευτικό αρχηγό της φυλής, χρειαζόταν έναν ηθοποιό που θα μπορούσε να είναι “δυναμικός και μεγαλοπρεπής χωρίς να φωνάζει όλη την ώρα. Αναζήτησα τον Κρίστοφερ Πλάμερ, ο οποίος δέχτηκε ευτυχώς να αναλάβει το ρόλο και πέτυχε τον σωστό τόνο από την πρώτη κιόλας ηχογράφηση. Κατανόησε σε βάθος τον χαρακτήρα, ο οποίος παίζει καταλυτικό ρόλο στην ιστορία.”

Το ενδιαφέρον του Μάρτιν Λάντο προσέλκυσε αρχικά η συμμετοχή του φίλου του, Τιμ Μπάρτον, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στην ταινία “Ed Wood” και είχε κερδίσει το Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου. “Δεν συνηθίζω να δανείζω τη φωνή μου σε κινούμενα σχέδια εκτός αν με ενδιαφέρει το υλικό” σχολιάζει ο Λάντο.“Είδα το “9” ως κάτι πολύ ξεχωριστό. Είχα κάποιες ιδέες που τις πρότεινα στον Σέιν και είδα πως έχουμε την ίδια νοοτροπία. Θεωρώ το “9” ιδιαίτερα δημιουργικό και συναρπαστικό. Θα βάλει τους θεατές σε μια διαδικασία σκέψης, ενώ τους ψυχαγωγεί.”